Hava bedenin ve ruhun terkibine (içerik) giren bir unsurdur. Hava bedenin ve ruhun bir unsuru olarak ruha ulaşıp onu düzeltmesine sebep olan bir yardımcıdır (medettir). Bu onun bir unsuru olduğundan değil, belki etki edici olmasından, yani mutedilliğe getirici amil olmasındandır. 
 
Ruhtan neyi anladığımızı yukarda anlatmış olduk. Ruhtan filozofların ‘’nefs’’, ‘’can’’ diye adlandırdıkları şeyleri düşünmüyoruz.  
 
Havadan ruhumuzda oluşan mutedillik iki işe bağlıdır; bunlar rahatlatıcılık ve arındırıcırılıktır.
 
Rahatlandırıcılık şöyledir ki; eğer ruhun sıcak mizacı -hapsolması sonucu- doruğa ulaşmış olsa onu mutedilleştirmek ve değiştirmektir. Bunun mutedil hale getirilmesinden yukarda değindiğimiz gibi diğer, ilave mutedil hale getirmeyi düşünmeliyiz. Yani mutedilliğin havanın akciğerler ve arterlere bitişik gözenekler vasıtasıyla ruha gitmesini düşünmeliyiz. 
 
Vücudumuzu çevreleyen hava, ruhun tıkanması ile oluşan mizaca göre ve doğuşta varolan mizacla kıyaslanınca da çok soğuktur. Hava ruha ulaşıp, ruhun içine girer ve onunla karışıp mizacın bozulmasına kadar giden halete geçmesi ve hapsolmasına yol vermez. Öyle olmaz ise ‘’ruh’’ canlılığın sebebi olan nefsani kuvvet tesirini kabul etme kabiliyetini yitirmiş olurdu. O halde buhar gibi ‘’ruh’’ maddesinin yayılmasına da engel olurdu. 
 
Arındırıcılık şöyledir ki; hava nefesi dışarı çıkarmayla kendisiyle beraber duman gibi buğuyu (kirli hava) alıp gider. Bunu havaya ayrıştırıcı kuvvet alıp gelir. Duman gibi buğunun ruha nisbeti fazlaca hıltların bedene nisbetiyle aynıdır.
 
Mutedil hale getirmek, havanın nefes almada ruhun üstüne düşmesiyle olur. Temizleme ise nefes çıkarmayla havanın ruhtan ayrılmasıyla olur.  Bu şöyledir ki; ruhu mutedil hale getirmek için evvela gelmekte olan havanın pratikte soğuk olmasına ihtiyaç vardır. Hava uzun süre tutulursa çok ısınır ve ruhun keyfiyetine dönüştüğünde faydası kaybolur. Sonuçta ona gerek kalmaz, onun yerini alacak yeni taze havaya ihtiyaç doğar. Yerini sonradan gelene vermek için onu zarureten çıkarmaya ihtiyaç vardır. Bununla beraber ruh maddeleri, buğuyu (kirli hava) dışarı atar. Hava mutedil ve safdır. Ruhun mizacına karşı (ters) yabancı bir cevher karışmadığından, o sağlık için çalışan ve onu koruyucu olur; eğer hava değişirse tersi olur.